Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Her bir şeye veda, veda mı gerek...?
Demek daim böyle, bu çark-ı felek,
Gönlümün tahtına, bir yar geçerek;
Eskinin yerini alabilirmiş...
Güzel şiirinizi ve yazan yüreğinizi kutluyorum..akıcı ve çok güzel..Ufkun YAREN
Durmuyor bu dünya, geçiyor zaman;
Gelince hasretlik, yakıyor yaman,
Yeter behey gurur, senden el aman;
Gönül yapayalnız kalabilirmiş...
ne güzel şiirdi...
Boşuna deli dememişler gönüle...
Biçare hiç bir zaman tatmin olmuyor bu sebeple...
Ellerinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta