1963 DE BAŞLADI HAYAT YOLCULUĞUM.
DİL OLDUN, SÖZ OLDUN DÖKÜLDÜN AĞIZDAN,
ÇAĞLAYANLAR GİBİ; ÇAĞLADIN YAMAÇTAN,
KILIÇTAN KESKİN OLDUN DERİNDEN VURAN,
BENİ BENDEN, ETİMİ KEMİKTEN ETTİN GÖNÜL.
GÜNÜ, AYI, YILI; ÖMRÜMÜ SEN TÖRPÜLEDİN,
BAHARIMA HAZAN BULUTLARI GÖLGELETTİN,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




BAHARIMA HAZAN BULUTLARI GÖLGELETTİN,
.............................
Ne garip değil mi...
Çiçekleri hem açtırır, hem soldurur...
Güneşi hem doğdurur, hem batırır...
Şarkıları hem söyletir, hem de susturur...
Bu gönül nedir kimdir...
Kutluyorum kalemi... Saygılar...
ahh.. gönül..ler...
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta