GÖNÜL
Bülbül ötmez uyanınca
Gül dalına konmayınca
Samanlık seyranlık olmaz
Gönüller bir olmayınca
Yaradan kuşa uçmayı
Börtü böceğe kaçmayı
İnsanlara akıl verip
Öğretti ekip biçmeyi
Kalp sarayıdır binası
O’dur sevgilinin hası
Girip ulaşmak kolaydır
Gönüldür yolun kısası
Rabbi bilen olmaz tasan
Geçmesin Rabbin’siz lâhzan
Sığmaz göklere yerlere
Gönüldür evi bakarsan
Tek tuğladan duvar olmaz
Olsa da sıvası olmaz
Teklik Yaradan’a mahsus
Gönüller de yârsiz olmaz
Sevgili gönülde yatar
Şahidi sinede atar
Aldanmaya nefsi gafil
Akıl gönül Hak’kı arar.
İSMAİL SARIÇAY
17 Nisan 2016
Kayıt Tarihi : 30.03.2026 22:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!