Ağlama gönül ağlama yüreğimi dağlama
Sızımı kimseye duyurup yüreğimi dağlama
Can gitmiş canan gitmiş bu yüreği dağlama
Bu mekanda yaşamaya zorunlu yaralı gönül
Üzüpte kendi gönlünü deli yürek ağlama
Her yolun bir gün elbet sonuna varılacak
Sonu beklemekten başka bir çaren yok gönül
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta