Koparma çiçekleri dalında kalsın
Arıyı bala küstürme gönül
Daha olmamış bir meyve için
Dalı ağaca küstürme gönül
Başın olsa da yedi kat sema’da
Özünü kaybetme sen bu cihanda
Kibirle yürüyüp te bu yollarda
Yolcuyu yola küstürme gönül
Sev herkesi hor görme hiç kimseyi
Kırmaktan kaçın bırak incitmeyi
Boşa çıkarma insanların güvenini
Diken olup ta gülü küstürme gönül
Konuşmak insana verilen lütuftur
Kötü konuşmaktansa dilini sustur
Tatlı dilin açamayacağı kapı yoktur
Söze esir olup ta dili küstürme gönül
Malım var diye mağrurlanmayasın
Mevla elinden alınca kızmayasın
Her canlının sahibi var unutmayasın
Sahibi hürmetine kulu incitme gönül
11 Nisan 2025 Cuma ALİ BALABAN
Kayıt Tarihi : 14.07.2026 18:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!