Gönlüne Sürgün Şiiri - Bahar Gökkaya

Gönlüne sürgün...

Bir ömür çöktü bağrımdan soluğuma,
Omuzlarımda eskimiş zamanın kefeni..
Son nefesimi sardım adı kalmamış susuşlara.
Unutuluş kuyusuna gömdüm beklentilerimi.

Belki kuyu diplerin en ıssız karanlık yerinde..
hatırlayan ve hatırlatan bir kıvılcım vardır.
Bu yüzden güzel gelir beklemek gecede..
Yıldızlar sönse, göğümüzde parlayan ayışığı'dır.

Bir yıkılmaz sükûnet duvarı ördüm kendime,
Kara bahtımla sessizliğin koynuna sığındım.
Kör yazgımı hakiki bir dost eyledim benliğime,
Göçen hayallerimle kitaplarda sayfasız kaldım.

Buradan başlamıştı,
yağmurla gelen ilk bahar.
İşte tam da buradan esmişti,
sesine uzanmış o soylu rüzgâr.
Şimdi yollar kar..
Aşkın canıma dar..
Bozulan dengelerin yemini ile,
Sanki kıyamete beş var...

Kopmuş tespih taneleri gibi
Huzura uzak duâlarım.
Sevabım serap oldu da
Heybemde gizlenir günahım.
Kurudu söylenen kelimeler,
Kuruyor söylenmemiş sözler.
Ahraz bir sedâ ile..
Yaşama vedâ ediyor takvimler..

Ve şimdi…
Döküldüğüm her kıyıda izler batıyor canımın ucuna.
Şafağın titreyen perdesinde, teselli sadece bir karanlık.
Varmışım yokmuşum kimin umrunda.
Aldığım nefesler, gelecek bahara değil artık..

Zaman.. çiçek açmayı değil de, unutmayı öğretecek,
Ve ben, hatırlamayı bıraktığım gün şifamı bulacağım..
Şiirler seni okuyacak, türküler beni söyleyecek,
Ve ben..en kırık dalına son renkleri tutuşturacağım..

Seccademe düşen elif gölgeliğinde kendimi toplar,
Sabrın rükusunda vav eğriliğinde beklerim.
Sultanlığı vaad etmesede bana kuyular,
Gönül çölünde bir vaha olmayı dilerim.

Ve işte böyle,
İçimde hiç kapanmayan mevsim sensin..
Ne git desen tamam, ne kal demem mümkün.
Revân rüzgârın ruhuma sürüklediği nefessin..
Her estiğinde canıma can, gönlüne sürgün...!
🥀

✍ 18.12.2025