Gönlümün Sağnağı Şiiri - Efsun Bkr

Dışarıda gece, simsiyah bir pelerin gibi örtmüş şehri,
Sokak lambaları, karanlıkta sönen umutlar gibi titrek.
Derken bir yağmur başlıyor, gökyüzünün gözyaşları misali,
Her damla, toprağa kavuşan yorgun birer yolcu sanki.

Seni düşünmek; susuz bir çölün buluta bakışı gibi,
İçimde büyüyen o devasa, o sessiz özlem...
Ruhum, rüzgarda savrulan bir yaprak gibi güçsüz,
Adını fısıldamak, karanlık bir dehlizde ışık aramak demek.

Hayalin, uykunun en kuytu köşesinde bir liman,
Seni öpmek; kurak toprağın yağmurla ilk kucaklaşması,
Yüzünde bir tebessüm olmak, kışın ortasında baharı bulmak,
İşte o an, gerçek bir mutluluk; kafesteki kuşun gökyüzüne kanat çırpışı.
Sen benim gecemi aydınlatan, sönmeyen tek yıldızsın,
Bu yağmur dindiğinde, içimde gökkuşağı olup açacaksın.