Gönlümdeki İlmik Şiiri - Madu Bellaa

GÖNLÜMDEKİ İLMİK

Sevdamı kilime işledim, nakış nakış,
Gecenin koynundan çektim ipleri,
Her ilmikte titredi yüreğim gizli gizli,
Her düğümde feryat kaldı gözlerimde baki.

Gözyaşım aktı ince bir ırmak gibi,
Değdiği yerde tutuştu gönlüm,
Her damla köz gibi büyüdü içimde,
İsminle işlendi nakış nakış hüznüm, kalbime

Mahur bakışın düştü gönlüme bir ok gibi,
Yay kaşların hilal gibi sardı içimi.
Adını andıkça titredi her ilmik yüreğimde,
Her bakışın fırtına gibi doldu taştı gecemde.

Bir kızıl rekli çizgi geçti yüreğimin ortasından,
Mavi gölge düştü ulaşamadığım ufka.
Her ilmik sana dönen bir yoldu,
Her düğüm sessiz bir çağrı taşıdı
Kalbime nakış nakış işlenmiş tınısıyla.

Ortaya serdim sevgimizi, iki ucu kavuşmaz,
Bir yanında sen, bir yanında ben,
Aramızda büyüyen derin boşluk konuştu,
Adımlar kayboldu, ömrümüz bitti yanık ezgiyle.

Bakan gözler yalnızca motif gördü, anlamadı,
Oysa her çizgi bastırılmış bir feryattı.
Parmak uçlarımda kalan acı, ipin sertliği değildi,
Yokluğun içimde bir türkü gibi yükseldi, her ilmikte..

Dokuma kalbimin tam ortasında duruyor şimdi,
Ne kaybolur ne silinir bu sevdamdan.
Her bakışında o desenler hatıralar yeniden canlanır,
Anıları taşımaktır sevda, ilmik ilmik, nakış nakış..

Gözlerinin mahur bakışında yandı içim,
Kalbimin her köşesine işledim nakışını usulca.
Sevda bazen kavuşmak değil,
Bir ömrü taşımaktır yüreğinde, nakış nakış gözündeki yaşlar ile.

MADU BELLAA
01.04.2026