Gönlümde açılmış bir korlu yarasın,
Ah etsem gökler de yıkılır bilesin.
Sana yürümezdim, yollarım sen olmasaydı,
Bu kış, bu ağır yazgı, bu bitmez fırtına,
Tüm kayboluşlarım, senden oldu, senden oldu.
Dizginlenmezdi bu içimdeki hüzün,
Neşeyi bilmezdi bu yorgun yüzün.
Gözümdeki nem değil, ruhumun yaşıdır,
Şakaktaki her tel, zamansız beyazdır.
Bana düşen dertler, hep senden oldu, senden oldu.
Ben bu kadar haksız ayrılık görmezdim,
Bir yabancı gibi çaresiz gezmezdim.
Ne kederim dinlendi, ne de kavgam bitti,
Dizlerim titredi, dermanım yitirdi.
Ne kaldıysa bende, o gidişinden oldu, senden oldu.
Ne bir mektup geldi, ne bir hatır sorma,
Yüreği yakan bu hicranı sorma.
Sana adadığım her söz, her demim,
Şimdi yabancıyım ben kendi kendime.
Bu deli divane halim, senden oldu, senden oldu.
Ben ki dağ devirirdim, senle yan yana,
Gönül verdiğim o yeminler hani?
Şimdi çöllerde gezerim, her yer virane,
Yine de hayırsız deme sakın bana.
Unutulmayan ahdım, senden oldu, senden oldu.
Ne yaktığın ateşe kızdım, ne isyan ettim yasa,
Ömrümün her deminde taşıyacağım bu hasreti.
Ben seni gömdüm, toprak bilmez, taş bilmezdi,
Şimdi içimdeki o derin sessizliğin adı,
Son nefesim bile benden değil, senden oldu, senden oldu.
Kayıt Tarihi : 17.12.2025 20:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!