Gönlümde Şafak Şiiri - Mihrican Tunç

Yıllar sustu gönlümde hâl-i derin,
Issız gecelerde yandı gizli içim.

Her sızı, her hüzün geçti aheste,
Bir bakışınla doğdu gönlümde ferin.

Gözlerin deniz mavisi, pür huzur,
Dokunuşun açtı yürek duvarı nur.

Ne fırtına kalır, ne karanlık iz,
Seninle aydınlandı geceler ağır ağır .

Adınla titrer rüzgâr, yankılanır dağ,
Hasretinle doldu her bir gecem sağ.

Sözlerinle büyüdü sevda her hece ,
Seninle huzur buldu gönlüme şafak.

Her bakışın yıldız, her gülüşün bahar,
Ömrüm boyunca aradığım cevher.

Yıllar boyu kaybolduğum yollar,
Seninle tamamlandı, ışıkla kılar.

Rüya ile gerçeği bir arada gördüm,
Kalbimle yüreğim sana değdi şimdi.

Karanlık geceler ışıkla doldu,
Sensin huzurum, sevinçle doldu her izim.

Bir dokunuş, bir nefesin yeter bana,
Güneşim doğar, şafaklar sensin sabaha.

Huzurum da, düşüm de Sen,
Gönlüme hoş geldin, sessizliğim seninle nağmeye dönsün...