Hayât tuzağından kaydın elimden, ey nigâr,
Ne bir baht kaldı bana, ne de vakt ü zamân var.
Adın düşmez bir an bile bu dil-i bî-karârımdan,
Aşkınla yanar oldum, bir destân-ı nâr var.
Baktığım yüzler artık sen değildir, bilirim,
Yorgunum, bu yol artık meçhûle gider, silinir.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta