Gönlüm Şiiri - Şerif Mengütemür

Kulundan saklama, Allah bilirken;
Düşün, kim düşürdü bu hâle gönlüm?
Kanayan yarana tuz ekilirken
Kim aldı acını, kim kâle gönlüm?

Kimdi ki yanında teselli için,
Derdinle yanarken sen için için?
Yankısız feryad-u figânın niçin?
Bülbüllük; ne gül var ne lale gönlüm...

Şerif'im, saçların sakalın kır ak;
Ömür kısa, uzun emeli bırak!
Hicrân yaş haddinden, vuslata ırak;
Kimseyle vakit yok visâle gönlüm.

28 Nisan 2026
İzmir