İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hayat o kadar acı ki yaşamak zorlaştı
Eşim yok tek başıma nefes almak ağırlaştı
Ne yazık ki hayat ışığım yok hevesim buharlaştı
Zannetme ki kahrolası gönlüm yaşlandı
Gönül hic bir zaman yaşlanmaz bunu yaşayarak insan cözüyor
yaşlanan beden gönül kocamaz derler doğru bir soz
duygulu hüzünlü bir şiirdi tebrk ederim sayın ŞAİR DURDU BEY
saygılar selamlar size
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta