Gönlü kırık cümleler Şiiri - Dağlar Özügüç

Taze bir sabaha gülümserdi yapraklar
Işıksız geceme düşman sabahlar
Gözlerinin rengi hülyama benzerdi
Camlara vururken akşamın gölgesi
Bir kuş havalanırdı sahilden sessizce
Duyulmuyordu artık uzaktan
Sonbahardan kalma rüzgarın ıslak sesi
Gönlü kırıldı narin cümlelerin
Umrunda olmadı kimselerin
Ağaç mahzun, toprak solgun
Bir sevdalı bakışa baygın çiçekler
Devri geçiyor başı dumanlı karlı dağların
Kendi var ama sesi çıkmıyor
Eskiden gürül gürül akan o çağlayanların
Esamesi okunmaz oldu
Ebabillerin ardından ağlayanların