GONCASINDA FİGAN VAR
Kalp sende atıyor diye
Mülk-i dil sana mı yazıldı sandın?
Bir hüma gölgesi düştü diye üstüne
Taht-ı sevdayı kurduğunu mu andın?
“Gece gündüzü teninde sayıklıyor” dedim,
Şeb ile subh adında dolaşırken.
Gözünü benden sakınan kimdi
Zülf-i siyah mı, yoksa hicran perdesi mi örterken?
Deniz dalga dalga vurur sahile,
Bahr-i aşk coşar kendi ahengiyle.
O rüzgârı kim saldı aramıza
Sâki mi sundu, kader mi üfledi nefesiyle?
Kalbim kandil kandil yanarken
Bir tek pervane bilirdi hâlimi.
Ben ateşi gül sandım seherde,
Diken sakladı gülün cemâlini.
Bil ki sevda mülk değildir,
Ne fermân işler ne mühür tutar.
Aşk, iki bülbülün figânında
Gonca olup sabrı yutar.
Yücel ÖZKÜ
20 Şubat 2026/00:09
Kayıt Tarihi : 20.3.2026 14:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!