Gonca gül kurusu Şiiri - Dağlar Özügüç

Dikeni gülü koruyayım derken
Aşk vuruldu
Ve o günden sonra
Hiçbir gül yalnızca gül kalmadı;
Her yaprağında
Biraz çocukluk,
Biraz yara,
Biraz da unutulmuş
Bir akşamın efkarını taşır.
Her sözün bir cevabı yoktur,
Bazıları sadece zamanında açan
Bir çiçek gibi sırasını bekler.
Hatıralar da konacak bir dal ister
Gelmeyecek birinin hayali geçti
Dal kırıldı hatıralar yerlerde
Dudaklarda bir gonca gül kurusu
Parmaktan akan kan neyin nesi?
Şaşırdım kaldım doğrusu