Göz yaşıyla yıkanan bağrı yanık yürekler,
Karlar bile dayanmaz ilkbahar güneşine.
Duâlarla yalvaran nur yüklü kutlu eller,
Koşup bir dal atıyor sevdâmın ateşine.
Kalbe ilham veriyor henüz açmış gonca gül,
Engelleri aşarak gönül deryama dökül.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta