GONCA GÜL
Sevgilinin ağzı, gecenin mühürlü bahçesi,
Bir gonca orada titrer, açılmak ile susmak arasında.
Tomurcuk sabrı çatlar, kırmızı bir gül
Utancını koku diye bırakır havaya.
Dudak, günaha yaslanan ince bir kadeh,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta