Sildiğim kelimeler hafifletmedi kalbimdeki acıyı.
Sesim gitti sessizleşti, ağlamanın yerini tutmuyor ki.
Günlerim geçmez arafta taş üstüne taş basıyorum.
Boşalan usanç verici, yeşermez artık kaç zaman içim.
Anlatacak, konuşurken bölünecek kalmadı eksik lafım.
Bir kez doğuyorsun uzun uzun çok kez ölüyorsun.
Değmeden dokunmadan hissiyatsız katiller tarafından.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta