Bir zamanlar, sokak lambalarıyla aydınlanan gecelerde,
Aşkın büyülü notalarıyla çalınır, gönlümün tellerinde.
Şimdi ise, karanlık bir labirentte dolanır yalnızlığım,
Gölgesiz günlerin altında, solmuş bir gül dalı gibiyim.
Hatırlıyorum, gözlerinin derinliklerinde kaybolduğum anları,
Sanki tüm evren, seninle başlar, seninle son bulurdu.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta