Bir zamanlar, sokak lambalarıyla aydınlanan gecelerde,
Aşkın büyülü notalarıyla çalınır, gönlümün tellerinde.
Şimdi ise, karanlık bir labirentte dolanır yalnızlığım,
Gölgesiz günlerin altında, solmuş bir gül dalı gibiyim.
Hatırlıyorum, gözlerinin derinliklerinde kaybolduğum anları,
Sanki tüm evren, seninle başlar, seninle son bulurdu.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta