GÖLGESİNDE NUR VAR
Celâl görünür dilde, içte saklanır cefa,
Vefa sözü çoğalır da dokunmaz artık cana.
Nur diye sunulan nice gölge var ortada,
Kâhır çok, lütuf az; ne kaldı eski sefâdan yana?
Gülüşler vitrinlerde, kalpler ise yorgun,
Sözler altın kaplama, manası yitik, solgun.
Hakikat eğri aynada suretini ararken,
İnsan kendi sesinden bile düşmüş korkun.
Bir damla merhamet, bir nefes sahici nur,
Arar durur bu çağda yorulmuş her bir şuur.
Celâlin gölgesinde savrulsa da umutlar,
Belki yine lütfuyla dirilir kırık gurur.
Yücel ÖZKÜ
18 Şubat 2026/21:19
Kayıt Tarihi : 19.2.2026 04:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!