Gölgeni. Şiiri - Fehmi Tazegül

Bizde sonunda gideceğiz mezara.
Kalmıyor ihtiyacımız yaza bahara.
Yediğimiz içtiğimiz bize bir hatıra.
Ne seni istiyorum ne de gölgeni.

Bazısı gazete bazıları lanet okuyor.
Bu ülkemde çok haksızlıklar oluyor.
Etrafta sessizlik hep ölüm kokuyor.
Ne seni istiyorum ne da gölgeni.

Ne kadar acılarla kederle dolsam.
Mecnun Kerem gibi çöllerde olsam.
Mevki makamımla ben nam salsam.
Ne seni istiyorum ne de gölgeni.

Fehmi.
Bu dünyada benim olmadı dostum.
Bazen emekçi bazen dilenci oldum.
Kime iyilik yaptımsa kötülük buldum.
Ne seni istiyorum ne da gölgeni.