Kendime ait sandığım ne çok şey
meğer başkalarının gölgesiymiş.
İyi olayım derken
yavaş yavaş silinmiş sesim,
kendimi duyamaz olmuşum.
Her sabah
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta