Güneş vurmustu sırtımdan önüme gölgem düştü.
Bedenim miydi güneşin gücüne karşı koyan?
Yoksa o bedeni dimdik tutan ruhum mu?
Yürüdüm gölgem yürüdü, koştum gölgem koştu
O bedenimden hep öndeydi, sırrı çözdüm sonunda
Gölgeme gücünü veren şerefli, onurlu ruhumdu.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




evet, harikaydi,....yureginize saglik....
bu harika... siir degil, duz yazi olarak. galiba bende de var o gölge sevdasindan. sevgilerimle...
Bence de....
Nedenler daha da suçlu yaşamda,
hiç bir günah
eğer günahsa,
eğer hataysa
nedensiz olamaz da...
Buruk, acılı ama
bir o kadar da güzel dizeler...
Tebrikler Müşfik Saltık...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta