Güneş vurmustu sırtımdan önüme gölgem düştü.
Bedenim miydi güneşin gücüne karşı koyan?
Yoksa o bedeni dimdik tutan ruhum mu?
Yürüdüm gölgem yürüdü, koştum gölgem koştu
O bedenimden hep öndeydi, sırrı çözdüm sonunda
Gölgeme gücünü veren şerefli, onurlu ruhumdu.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




evet, harikaydi,....yureginize saglik....
bu harika... siir degil, duz yazi olarak. galiba bende de var o gölge sevdasindan. sevgilerimle...
Bence de....
Nedenler daha da suçlu yaşamda,
hiç bir günah
eğer günahsa,
eğer hataysa
nedensiz olamaz da...
Buruk, acılı ama
bir o kadar da güzel dizeler...
Tebrikler Müşfik Saltık...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta