Gölgelerin Kavuşması
Güneşte yorulmak değil bu, Kendi gölgende kaybolmak. Uzanmak, parmak uçlarında bir sızıyla, Boşluğu tutmaya çalışmak.
Mor bir akşamın eteklerinde, İki el, iki ayrı dünya. Biri hep orada, Diğeri hep bir adım öte rüyada.
En zoru ne biliyor musun? Gelmeyecek olanı, Kapı eşiğinde değil, Kendi kalbinde beklemek.
...
Sesin yankısı bile yorgun şimdi, Çünkü beklemek; Birinin gelmesi değil, Gelmemesinin içindeki o devasa
Sessizlikmiş.
16 02 2026
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 15:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bazı bekleyişler, birinin gelmesiyle son bulmaz; aksine, gelmeyişin yarattığı o devasa sessizliğin içinde yankılanır. Bu şiir, dışarıdaki gürültüden kaçıp kendi gölgesine sığınanların, kapı eşiklerini değil de kendi kalplerini bekleyenlerin öyküsüdür. Parmak uçlarındaki sızıyla boşluğu tutmaya çalışan her ruh, bu dizelerde kendi sessizliğini bulacaktır
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!