Gölgeler Arasında Şiiri - Hamit Atay

Gölgeler Arasında
Gölgeler arasında yürürüm,
Sessizliğin kucağında,
Ve her adımda,
Karanlığın içinde saklı sırları ararım.

Gölgeler,
Gözden kaçan gerçeklerdir,
Işığın ulaşamadığı yerlerde,
Ve ben,
O yerlerde kendimi bulurum.

Karanlık, korku değil bana,
Bir sığınak,
Bir sırdaş,
Ve bazen de bir dost.

Gölgeler arasında kaybolmak,
Unutulmuş anılara dokunmak,
Ve yitip giden hayalleri aramaktır.

Sessiz fısıltılar duyulur orada,
Unutulmuş duyguların yankısı,
Ve ben,
O seslere kulak veririm.

Gölgeler,
İçimdeki gizli dünyaların kapısıdır,
Ve ben,
O kapıdan geçerim cesaretle.

Her gölge, bir hikâyedir,
Anlatılmamış,
Saklanmış,
Ama yaşanmış.

Gölgeler arasında yürürken,
Kendi karanlığımı tanırım,
Ve ışığa doğru yol alırım.

Çünkü gölgeler,
Karanlıkta parlayan umutlardır,
Ve ben,
O umutlarla aydınlanırım.

Hamit Atay