Gölgeler ışıkla varolan nesne
Gölgeler geçek gölgeler sinsi
Gölgeler ruhumun karanlığında
Gölgeler ufukta parlayan güneş
Benden sonra yola koyulan hayal
Benden evvel zirveye ulaşan varlık
Varlığı varlığımdan ibaret
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta