Gölgeler Şiiri - Andelip Mehmet

Artık gölgelerden bıktım bu gece,
Sükûtunla kalbimde yanar her hece.
Bakarken vuruldum, sana sadece,
Sığınmam kalmadı güne - geceye.

Süzülsün ruhuma bu aşkın hârı,
Kararsın aynada, cehennem nârı,
Kalmadı yüzümde derdin efkârı,
Bir enkaz, bir yalan, bir son hediye.

Döküldü satırdan aşkın hayâli,
Savruldu içimden şimdi ahvâli.
Ne hâldedir? Bilin, yüreğin hâli,
Hüküm giyen mahkum olmuş ne diye.

Kapanmaz mazide ne ten ne isim,
İçimde boğulur bir mâsum resim.
Zamansız duâlar, eden bir kesim,
Sevdalar küs bana, dönmez geriye.

Ne olur, gölgeler, çekil yolumdan!
Yıkıldım ben artık, her gün solumdan.
Gidemem tutunca şimdi kolumdan;
Her zorluğa değer, aşkın her şeye.

...andelip...