2011, halen yaşıyorum,merak etmeyin
Gölgeler dolaşir ay isiginda
Güneş işiginda hep nokta nokta
Fakat golgeyi yaratan kişiler yokta
Hic birşeyin durmadigi durakta
Konuşurlar bir acayip laklakla
Agizlarindan düşmez bakla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




farklı bir tarz ve bakış açınız var...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta