Gölge Hakkı Şiiri - Sabit Süreyya Sirer

Hepinizi affettim.
Bu bir bağış değil,
yerini bilen bir suskunluk.
Adlarınız duruyor belleğimde,
ama sesiniz artık yok.

Affetmek,
kapıyı açık bırakmak değildir;
bazen kapının kendisinden
vazgeçmektir.
Ben vazgeçtim.

Kalbinizin ekmeğini yiyin,
benim soframdan değil.
Çünkü aynı açlıkla
oturmadık hayata.
Siz çoğalmayı sevdiniz,
ben eksilmeyi öğrendim.

Kırıldım;
siz alıştınız.
Aramızdaki mesafe
tam da buradan başladı.

Gölgemi kirletmeden
uzak durun.
Bazı insanlar
ışığı değil, izi bırakır.
Ben artık
izsiz yürümek istiyorum.

Ne kin var içimde
ne hesap.
Yorgunum sadece.
İnsanı en çok yoran
taşınan kırıklar değil,
boşa harcanan inceliktir.

Affettim,
çünkü yük taşımak
gençlik işidir.
Ama unutmam.
Unutmak hafifliktir;
siz ağırlığınızda kaldınız.

Benden uzak durun.
Bu bir hüküm değil,
bir edep.
Herkes her yere
yakışmaz.

Ben artık
herkesi sevmek zorunda değilim.
Kalbim
gereksiz temaslardan
çekildi.

Hepinizi affettim.
Geriye kalan,
kendime sadakat
ve temiz bir mesafe.