Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dostun dostu arayışı hiç sıkıntı vermemeli;
Yanlışını gördüğünde dostu yere sermemeli...
Paylaşmaksa gerçek dostluk huzur, güven de vermeli;
Yoksa sade dert aktarıp dosta hüzün vermemeli...
çok doğru tespitler...
ama üzücü olan hiçlikler yüzünden dostlukların yara alması...
güzel bir çalışma...
tebrikler ve saygılar yüreğinize..
KUTLARIM
ÇOK ÇOK ANLAMLI
MESAJ VEREN DİZELER
YAZMAK SİZE YAKIŞIYOR
Bencillik ruhunu saran hakikaten mutlu olmaz;
Özü bozuksa insanın kesinlikle huzur bulmaz...
Yan kendi derdine, bırak başkaları soluk alsın;
Yeter ki hiç zarar verme, iyiliğin sana kalsın
severek ve beğenerek okudum mükemmel
yüreğine sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta