Kapkara veya bembeyaz bir şeritte ,
Biz o iki yıkılmayan arkadaştık .
Sadece tektim on ikinci saatte;
Çünkü o ortadayken uzaklaşırdık .
O güneşti çoğu insanın düşmanı,
Şaşmayan ve kara saati gelince ;
Çalardı iyi ve tek arkadaşını ,
Arkadaşın dönerdi düşman gidince .
Sen de bir gölge oldun on iki gelince.
Rakid Aran
Kayıt Tarihi : 4.06.2026 15:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!