ve asılıyor insanlar açlığın fabrika bacalarına
ve gülüyor acıları o insanların
ikindi saatlerine düşen
...................özgür bir martının gölgesi gibi
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Makineleşmenin getirdiği açlığı, vurucu bir ifadeyle anlatmışsınız. Sayfalarca anlam barındırıyor özünde. İnanılmaz güzel... :)
Kısa aynı zamanda güzel. Tebrikler Orhan bey.
Süperdi... Tebrikler.. Sevgi ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta