Karanlıkla,aydınlık arasında kalmış öksüz gölge
Ne güneşe koşabilir, ne katran karası geceye
Bilinmez kelepçeler tutmuş ellerini
Çırpınır durur, cevap bulamaz bilmeceye
Gölgesin sen, muhtaçsın her ikisinede
Kır zincirleri, ışığa koş bütün gücünle
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta