İçimin ferahlığıydı kaybolan derin acılar
Düşler kervanında savrulurdu anılar
Yitip giden zamanın yel esen durağında
Kimsesizdi bakışlarım.
Ürkek bir çocuğun masumiyetiyle seslenirdi zaman.
Çarebilmez avuçlarımda, ter kokan bahar sabahıydı filizlenen nasırlar
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta