Bir gül açar ormanın en derin ucunda.
Bir gölge düşer o gülün üstüne.
Aşka düşen gölge bu ihanetin kendi adı.
Hal böyle yazıldı ağaçların gölgelerine.
Özgür yüreklerin yakıldığı ormanlarda.
Sen.ben diğerleri ellerimizi açtık gök kubbeye.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta