Bir gül açar ormanın en derin ucunda.
Bir gölge düşer o gülün üstüne.
Aşka düşen gölge bu ihanetin kendi adı.
Hal böyle yazıldı ağaçların gölgelerine.
Özgür yüreklerin yakıldığı ormanlarda.
Sen.ben diğerleri ellerimizi açtık gök kubbeye.
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta