Aşk güneşini alıp ardıma kendime bakıp rahatlatıyordum yıpranmış yüreğimi.
Seni tekrar görünce anladım, gördüğümün gölgemin heybetinden başka bir şey olmadığını…
Meğer her şey, oyuncu ve seyircinin ben olduğu tek kişilik bir gölge oyunuymuş.
Kaderin suyolunda pusulasız gemideyim yapayalnız.
Çakırkeyif umutlarla kürek çekiyorum, bilinmezlere…
Çok yorgunum, dertleşecek bir tek martı bile yok gökyüzünde.
Sevgili,
yetmiyor 'sevgili' sözü
tek başına.Karşılamıyor
içimi dolduran duyguyu.
Oysa ben 'sevgili'
derken neler
Devamını Oku
yetmiyor 'sevgili' sözü
tek başına.Karşılamıyor
içimi dolduran duyguyu.
Oysa ben 'sevgili'
derken neler




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta