Aşk güneşini alıp ardıma kendime bakıp rahatlatıyordum yıpranmış yüreğimi.
Seni tekrar görünce anladım, gördüğümün gölgemin heybetinden başka bir şey olmadığını…
Meğer her şey, oyuncu ve seyircinin ben olduğu tek kişilik bir gölge oyunuymuş.
Kaderin suyolunda pusulasız gemideyim yapayalnız.
Çakırkeyif umutlarla kürek çekiyorum, bilinmezlere…
Çok yorgunum, dertleşecek bir tek martı bile yok gökyüzünde.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta