Gökyüzü Yerindeydi Şiiri - Seyrani Göl

Oysa ne çok inanmıştım sana
gecenin karanlığında.
Gökyüzünü ikiye bölüp
yarısını sana,
yarısını kendime ayırmıştım.

Meğer gökyüzü yerindeymiş.
Ne ay kaybolmuş ne yıldız kaymış.
Ben, inancımı göğe asmışım fark etmeden.
Bölünen sadece kalbimmiş.

Sen göğe bakıp yıldızları sayarken,
ben içimde sessizce parçalanmışım.
Gökyüzü mavi kalmış olduğu yerde,
ama içimde sabahı olmayan bir gece kalmış.
S.GÖL