Hayatlar & hayaller - dramlar & trajediler
Ey insan! Dünyayı mülkün mü sandın?
Sahip olduğun her şey kalır mı sandın?
Boş yere büküldün, gama dadandın;
Güzelliğin, gençliğin baki mi sandın?
Acın da neşen de hep kalıcı mı?
Dünyanın sefası hiç kalır mı?
Karar kulun, hüküm Allah’ındır;
Tartı kulun, denge Allah’ındır.
Tohum kulun, hasat Allah’ındır;
Gayret kulun, kader Allah’ındır.
İnşa kulun, mülk Allah’ındır;
Sızı kulun, şifa Allah’ındır.
Yıllar akıp gittiğinde ardına bakar,
Aşık olduğun o eski zamanları düşünürsün.
Senin sevdaya düştüğün gün doğan çocuklar,
Bak, şimdi çoktan boy vermiştir...
Anısını yaşattığın tüm o hatıraları,
Zaman, sinsice eskitmiştir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!