Gitme gece
Derininde oyuncak
Yastığımda yarın uyur
Ve hayaller görür rüya
Gözlerim ışıktan ölür
Sen olmadan yaşanır mı senden
Bir şehir kendini sahile vurmuş
Kalbim sana seslenen martılar dır
Bacaları dumansız beton evlerinden
Yalnız bank denize nazır ölümü bekliyor
şiir öğretin bana konuşamıyorum
bir kaç mısra ağlayayım
kim bilir görürüm sonra
düzelir de nefeslerim
hem zaten dar oluyordu bana
bu renksiz deli gömleğim
Zamanın kuyusunda bir çocuk
gözleri parlayan
Yalnızlık yankılı duvarlarında
bağıramayan gece
Her an hıçkıracak gibi
bekliyor yüreğini ağlayan
zehirlendim
uçarken ölen bir kuş gibi
özgürlüğün tadıyla
ölmek yaşamamak değilmiş
anladığım kadarıyla
Ömrüm bende kalıyor bahar diye bir mevsim
Biz yatmayız karanlık bekleme şimdi sen uyu
Toprak kokuyor ardıç kuşuna emanet nefesim
Mutfağımda dağ çileği arı sesi ve de kar suyu
Ruhuma uzanır kırlar ve yeşil,mavi denizde kalır
Sen gel yarı yaşımın uzağından
Bir dere kenarında çimlenir bahar
Sen Anlatmazsan sallanmaz yaprak
Sana Anlatmazsam ısınmaz toprak
Gülüşlerin olsun yanında
en çok siz öldünüz bende
en güzel siz doğdunuz
hiç değmeden çığlığınız çığlığa
hatta gülüşleriniz ağlamaya
en çok da siz yaşadınız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!