Göklerin sükutu Şiiri - Murat Ülkü

Göklerin sükûtu inerken yere,
Yağmurun yaprağa vuslatı gibi.
Toprak diz çökerken bu müjdelerle,
Güneşin bağrına hasreti gibi.

Damlalar yaprakta zikre dalarak,
Tozlu bir sükûnet fikre dalarak,
Toprak güneş ile şükre dalarak,
Kulağın gizli bir sesi gibi.

Benim her duamda ismin gizlidir,
Her bir dileğimde resmin gizlidir,
Ruhta mukaddes bir hissin gizlidir,
Bir ömrün bahara ermesi gibi.

Senin her gülüşün cihana rahmet,
Gönlüme huzurdur dertlere zahmet,
Dilerim Mevla’dan sana selâmet,
Mecnun’un Leylâ’yı görmesi gibi.

Ruhun hayat bulsun her bir nefeste,
Gönlün şâd olsun bu hür olan seste,
Mutluluk süzülsün en son heveste,
Bülbülün gülüne gelmesi gibi.

Gözyaşın akmasın silinsin hüzün,
Gül yüzün solmasın parlasın gözün,
İçimde ateştir her bir gülüşün,
Karanlık sabahın doğması gibi.

Zaman bir nehirce akıp giderken,
Umutlar yarına müjde ekerken,
İsterim mutlu ol her şey biterken,
Irmağın ummana ermesi gibi.

Seninle güzeldir her anın adı,
Sendedir ömrümün lezzeti tadı,
Mutlu ol budur bu canın muradı,
Âşığın mâşuğu bulması gibi.

Gökyüzü ağlasın sen hep gül diye,
Yeryüzü yeşersin can bilsin diye,
Emanetim Hakk'a baki kal diye,
Bir ana duası vasiyet gibi.

Garip Murat der ki sönmesin ferin,
Yüzünde dâima güller yeşersin.
Benim tek muradım senin muradın,
Cennetten bir müjde bilmesi gibi.