Korkuyorum iliklerime kadar yine yapayalnızım... Kimsem yok yine her zamanki gibi yalnızlığım ile basbasayim ...
Korkuyorum şimşeklerin sanki yüreğimi parcalarcasina cakisini iliklerime kadar hissediyorum beyaz beyaz ışıkların yüreğimi yakışı ve beni benden alan kimsenin baş ucumda olmayışı elimi sımsıkı tutan yanımda birisinin hiç olmadığı ve bundan sonrada olmayışı yakıyor yalnızlığın acısı ile korkular da bir arada şimşekler göklerin sesi çıkan ışık patlamalari battaniyenin altına saklansada içindeki çocuk iliklerinde hissediyor insan korkuyu ...
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta