Gökkuşağın yedi rengi gibidir kadın
Ateş kadar tutkulu ve yakıcı
Portakal ağacı görkemli ve alımlı
Sonbahar yaprakları gibi yüreği hazin ve özlem dolu
Ağaç gibi kadar canlı ve hayat dolu
Deniz gibi engin, ve huzur dolu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta