Ne oldu gök kuşağındaki renklere.
Gözlerindeki pırıltıya, enerjiye, karabulutlar mı sindi.
Yokluğunun dayattığı sözcüklerin başına acı kelimesi mi oturdu.
Bir yunusun uçma isteğiyle benim özgürlük anlayışımın ne farkı var ki.
Belleğimizdeki anılar bilinmeyen duygulara dönüşürken, benliğimizle birlikte çürüyorduk ne bir çıkış ne de bir aydınlık vardı ufukta.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta