Gökan Öztürk Şiirleri - Şair Gökan Öztürk

Sana dere değil, okyanus gibi
Akar akar, bu sevdayı bitirmem...
Bir ceylan, bir kartal, bir yunus gibi
Bakar bakar, bu sevdayı bitirmem...

Kuru çile değil, olsun yaş çile

Şeytan kim, melek kim gel benden öğren?
Zor olanı, kolayını biliriz
Fazla düşünceden olmuşuz migren
Verem, kanser olayını biliriz

Boşuna düşmedim derde eleme
Yıllarca oturduk, neyi öğrendik!
Beş-on yıldır şiir yazan kaleme
Üstad demesini iyi öğrendik...

İster küpe diye tak kulağına
Gözümün içine baksan güzeldir
Bir tokat vur Nemrut'ların çağına
Hedefe azimli oksan güzeldir

İyi nedir, kötü nedir, gör evlat

Yüz yerimden parçaladı sinemi
Vebal aldı fırlattığın okun ha!
Nasıl verdin gözlerime bu nemi
Seviyorsan gözlerime dokun ha!

Çığ düşürme bu kurduğum umuda

Bitmeyen dertlerim sinemde yara,
Bir gün de açmayın, ölür müsünüz?
Aklı hapsederek meyhane, bara,
Bir gün de kaçmayın, ölür müsünüz?

Haykırırım çölden, dağdan, ovadan,

Gözler can özümde doyulmaz aşktır
Hapse düşmüş esir oldu gözlerin
İstediğim ne saraydır, ne köşktür
Derde derman tesir oldu gözlerin

Beni bir gün dağda, bir gün ovada
Uslanmadan soracaksan ne güzel
Çırpınırken kanatlarım havada
Göğe müjde vereceksen ne güzel

Cellat olup hançer vurma sineme

Bir daha geçmez ele
ZAMAN’INA sahip çık
İş başa düştü bile
AMAN’INA sahip çık

Olmuş dağ gibi yaşın

Bile bile inkâr ediyor yazık
İşin sırrı O’nu bilmekle olur
Bir değil toprağa vurulan kazık
Sabır, göz yaşını silmekle olur