Göğe uzanan dalları vardı ağacın...
Gölgesi vurmuştu tarihe.
Bir huzur sarar,
Mavi dolar içim
Ne zaman gök yüzüne uzansam,
Ne zaman gözlerin değse
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Yüreğinize ve emeginize sağlık.Güzel yazmışsınız. Düşündümde (yazdığım bölümü okuyun)
Bir huzur sarar,
Mavi dolar içim
Ne zaman gök yüzüne uzansam,
Ne zaman gözlerin değse
Hasretime
Gurbetime.
İnsanın hasretinde huzur bulması betimleme ilginçten ziyade Hasrette oldugu her neyse ona degdiğinde içinin huzur dolması... Önce sizi sonra size bu hissiyatı yaşatanı alkışlıyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta