Göğe Değen Gülüş Şiiri - Yücel Özkü

GÖĞE DEĞEN GÜLÜŞ
Göğün bildiği
Gülüşüne değen bir yağmur damlası
Şiire kesilir.
Bu sırrı bir ben bilirim,
Bir de gökyüzü…

Bulutlar o yüzden ağır yürür ufukta,
Sanki kalbinden geçen baharı taşır.
Bir damla düşer toprağa usulca
Adın gibi ince, adın gibi serin.

Ben o damlanın düştüğü yerdeyim;
Toprak kokusunda çoğalır sesin.
İçimde gizli bir bahçe var artık,
Her mısrasında gül açan.

Kimseler anlamaz
Yağmur başlayınca niçin sustuğumu…
Çünkü senin gülüşün değmiştir göğe,
Gökyüzü o yüzden iner yeryüzüne.

Ve bilirim:
Her yağmur biraz senden,
Her şiir biraz gökten gelir
İkimizin arasında saklı bir sır gibi.

Yücel ÖZKÜ
08 Mart 2026/21:43