Bırak!
Gözlerimden, gözyaşlarım kanarcasına aksın...
Bırak!
Gönlümün yağmurları, İstanbul'un kaldırımlarına yağsın...
Sen git!
Düşünme ağlayanını...
Ve gülsün yüzün!
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Mutluluğun resmini çizememişin ama mutsuzluğun şiirini çok güzel yazmışın. Tebrikler...
elvada bazı yaşananlara son vermektir,oysa her şeyde bir acık kapı bırakılmalı,geri dödüğümde içeri gire bilsin diye ,acımasız olmamak lazım...sevgi her şeyin anahtarıdır.
Günay aktağ.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta