Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanlarla dostum.
Donatılmış bütün mazlum ölümlerle.
Yalnız ama sonuçta mutlu.
Herkes gibi ben de öyleyim.
Seyrederim onları kayıtsızca
Dalarım tedirgin bir uykuya.
Daha iyi olacak insanlık derler.
Sormam, ne zaman?..
Yüreğinize sağlık. Güzel şiirinizi severek okudum. Tebrikler
Yüreğinize sağlık. Güzel şiirinizi severek okudum. Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta