bir göçebeyim ki
çadırım dikiş tutmaz
kazık çakmayı bilmem
tanırım rüzgarları
her gün savururum kendimi
acının ve hüznün yurtlarına
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




cok defa vardıgın kapılar insallah birgün senin kapını tıklar kardesim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta